قصد داریم در این مقاله شما را با چگونگی شرایط و مدارک لازم برای ثبت موسسه خیریه آشنا کنیم،اما در ابتدا بهتر است تعریفی از موسسه خیریه داشته باشیم.

موسسه خیریه چیست؟
موسسه خیریه اغلب به موسسات یا انجمن های عام المنفعه که البته غیر سیاسی هستند و می توانند توسط اشخاص حقیقی ویا حقوقی تاسیس شوند گفته می شود.این موسسات در بسیاری از زمینه ها به کسانی که نیازمند کمک هستند یاری می رسانند.

کودکان بی سرپرست یا بد سرپرست،افراد نیازمند ،زنان سرپرست خانوار نیازمند ،آسیب دیدگان اجتماعی و امثال اینها جزو دسته هایی هستند که موسسات خیریه به آنها کمک می­کند.این گونه موسسات برای آغاز یا ادامه فعالیت خود نیازمند اخذ مجوزهای لازم از سازمان بهزیسی و یا مراجع ذیصلاح هستند.

انواع موسسه خیریه
موسسه های خیریه انواع مختلف دارند که هر کدام را به طور خلاصه شرح می دهیم:

موسسات غیر دولتی که فعالیت سیاسی ندارند و به دو نوع کلی هستند:
موسسه غیر دولتی انتفاعی که به منظور سود دهی به اعضای تشکیل دهنده آن بنیان شده و موسسه غیر انتفاعی خیریه ای که برای کمک و یاری رساندن به افراد محروم و در نهایت بهبود اوضاع اجتماعی جامعه هستند.

موسسات خیریه ای نیز خود انواع مختلف دارند که به چند نمونه در اینجا اشاره می­کنیم

موسسه خیریه توزیع کننده:
این گونه موسسات فعالیت مربوط به جمع آوری کمک­های غیر نقدی و اختصاص و توزیع آن به افراد نیازمند راعهده دار هستند . این موسسات این فعالیت ها را انجام می دهند:
پیدا کردن افراد نیازمند
جمع آوری کمکهای نقدی یا غیر نقدی مردم
توزیع و اهدائ کمکهای جمع آوری شده در میان نیازمندان
گسترش و تبلیع فعالیت­های خیریه

موسسه خیریه بهداشتی و درمانی:
این موسسات می توانند طیف وسعی داشته باشند که ممکن است یه درمانگاه بسیار کوچک یا حتی یک بیمارستان خیلی بزرگ باشد.

موسسه خیریه عمرانی:
این گونه موسسات به فعالیت هایی نظیر تهیه و یا ساخت سرپناه ،ساخت مدارس و یا فعالیت های دیگر در این حوزه برای خانواده های محروم و نیازمندان انجام می دهند.

موسسه خیریه سرپرستی و نگهداری:
این گونه موسسات از افرادی که توانایی نگهداری از خود را ندارند مانند سالمندان ناتوان یا افراد بی سرپرست ،معلولان ذهنی یا جسمی نگهداری می کنند و برای آنان شرایط بهتری را فراهم می­کنند.

موسسه خیریه آموزشی:
مراکزی که به افراد محروم و نیازمند خدمات آموزشی ارائه می کنند جزو این گروه هستند.موسساتی که به افراد معلول و کم توان ذهنی خدمات آموزشی ارائه می دهند یا آنها که برای محرومین آموزش های فنی و حرفه ای یا تحصیلی فراهم می کنند.

موسسات خیریه مشاوره ای:
بعضی افراد قشر محروم که آگاهی از مشاوره ندارند و یا نیاز آن را درک نمی کنند و افرادی که توان مالی برای پرداخت هزینه مشاوره ندارند، تحت پوشش این موسسات هستند. مشاوره های حقوقی، تحصیلی، درمانی، کاری یا خانواده جزو این خدمات هستند.

ثبت موسسه خیریه
موضوع ثبت موسسه خیریه و سازمان های مردم نهاد یکی از مسائلی است که افرادی که قصد تاسیس آنها را دارند با آن مواجه هستند.
سابقا وزارت ورزش و جوانان،سازمان بهزیستی، وزرات کشور و نیروی انتظامی می توانستند برای ثبت موسسه خیریه مجوز صادر کنند.

از آنجا که این امر و تعدد مراجع ذیصلاح در این امر باعث بروز مشکلاتی شد باعث شد که ثبت موسسه خیریه تنها به یک سازمان محول شد.
در حال حاضر تنها مرجع معتبر در زمینه ثبت موسسه خیریه وزارت کشور است.

ست است که وزارت کشور به عنوان تنها مرجع ذیصلاح در این امر معرفی شده است باید خاطرنشان کنیم که مراحل ثبت موسسه خیریه در سازمان بهزیستی انجام می شود.

شرایط ثبت موسسه خیریه چگونه است؟
در این قسمت به شرایط ثبت موسسه خیریه و غیرانتفاعی خواهیم پرداخت.

شخصی که اقدام به ثبت میکند باید تابعیت جمهوری اسلام ایران را داشته باشد
پیش از دریافت مجوز تاسیس اعضای هیئت مدیره و مدیر عامل باید از صلاحیت علمی و تخصصی لازم برای تاسیس ایم موسسه را داشته باشند.
مدیرعامل باید حداقل مدرک دیپلم و حداقل دونفر از اعضای هیئت مدیره باید مدرک کارشناسی مرتبط داشته باشند( برای کارکنان بازنشسته یا بازخرید سازمان بهزیستی دارای مدرک دیپلم که 8سال سابقه کار مربوط به آن زمینه را داشته باشند و 4 سال سابقه کار برای افرادی که مدرک لیسانس غیر مرتبط دارند الزامی است).
میزان سرمایه اولیه برای موسسات غیر انتفاعی خیریه 30 میلیون ریال و برای موسسات غیر دولتی انتفاعی 60 میلیون ریال است.
شخصی که درخواست ثبت موسسه خیریه میکند باید حداقل 23 سال تمام داشته باشد.
جایی که قرار است موسسه در آن دایر شود باید مناسب باشد و سازمان بهزیستی آن را تایید کند.

مدارک مورد نیاز برای ثبت موسسه خیریه
دو نسخه تکمیل شده از درخواست ثبت موسسه خیریه
فرم­های تکمیل شده از اطلاعات شخصی مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره
فرم حراست که اعضای هیئت مدیره باید آن را تکمیل کنند.
صورت جلسه هیئت مدیره و مجمع عمومی موسسه
اساسنامه که از طرف دبیرخانه کمیسیونی استانی ارائه شده است در دو نسخه
دو قطعه عکس پرسنلی مدیر عامل
گواهی سلامت مدیر عامل، بازرسان و اعضای هیئت مدیره مبنی برعدم اعتیاد و گواهی عدم سوء پیشینه
گواهی تایید اسم موسسه خیریه
تصویر مدارک شناسایی مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره.
کپی سند یا اجاره نامه مکانی که موسسه در آن دائر خواهد شد.

روند ثبت موسسه خیریه چگونه است؟
1- اشخاص حقیقی یا حقوقی که قصد دارند موسسه خیریه تاسیس کنند باید با ارائه درخواست خود به اداره بهزیستی استان خود بروند و بعد از تایید اسم موسسه و مشخص شدن اهداف آن در معاونت تخصصی، باید اسم موسسه را در سازمان ثبت اسناد و املاک شهرشان ثبت کنند.
2- در جریان روند ثبت موسسه خیریه باید سمت افراد و اعضای هیئت مدیره مشخص شود برای این امر باید جلسه ای تشکیل شود .این جلسه باید به صورت نفرات فرد برگذار شود و حداقل آن سه نفر است. پس از آنکه رای گیری انجام شد و سمت هر کدام از اعضا مشخص شد ،آنها باید فرم صورت جلسه را در سه نسخه پر کرده و آن را امضا کنند.
3- اعضای موسسه باید در جلسه عمومی شرکت کرده و با رای گیری اعضای اصلی،بازرسین و علی البدل را تعیین کنند و سپس فرم صورت جلسه را تکمیل کنند.
4- پرونده هر کدام از اعضای هیئت مدیره باید تکمیل باشد( مادرکی مانند کپی کارت ملی،کپی شناسنامه، دو قطعه عکس،مدرک تحصیلی ،کپی کارت پایان خدمت یا معافیت برای آقایان).
5- باید حداقل سرمایه اولیه موسسه و فیش واریزی آن به سازمان بهزیستی ارائه شود.

برای اطلاعات بیشتر در این زمینه و دیگر امور ثبتی با شماره 02122923510 در تماس باشید.

یکی از اقدامات مهم پس از ثبت شرکت، ارائه اظهارنامه پلمپ دفاتر می باشد.
اصطلاحی که به عنوان پلمپ یا به تعبیر دقیق‌تر پلمب رایج است:
1-به معنی مهر و شماره‌گذاری کردن دفاتراست.
2-درواقع پس از ثبت درخواست پلمپ دفاترتمام صفحات شماره‌گذاری شده مهراداره ثبت شرکتها و در صورتی که برای اشخاص حقوقی باشد، شماره ثبت شرکت یا موسسه در آن درج می‌شود
این دفاتر عبارتند از:
1- دفتر روزنامه 2- دفتر کل 3- دفتر دارائی 4- دفتر کپیه
به موجب ماده 6 ق.ت :
تمامی تجار به استثناء کسبه جزء موظف به ثبت پلمپ این دفاتر می باشند.
دفاتر پلمپ به دو صورت دفتر کل و روزنامه و در انواع 50، 100 و 150 برگ موجود است.
تمامی شرکت ها موظف هستند که در این دفاتر کارکرد مالی شرکت را وارد نمایند و در صورتی که از این امر سرباز زنند به اصطلاح مالیاتی علی الراس خواهند شد.

توجه داشته باشید که:
برخلاف تصور عموم حتی شرکت هایی که کارکرد مالی و فعالیت نیز ندارند از این قاعده مستثنی نیستند و می بایست این دفاتر را به صورت خالی و یا سفید به مراجع ذی ربط تحویل نمایند.

طیق موارد ذیل به جزشرکت ها- بسیاری از فعالان اقتصادی مشمول عملیات پلمپ دفاتر تجاری هستند:
1-کلیه اشخاص حقیقی دارنده کسب وکار (ماده ۹۵ ق م م)
اشخاصی که مجموع فروش آنها و یا ۱۰ برابر درآمد آنها طبق برگ قطعی مالیات از سال ۹۱ به بعد بیش از ۳ ملیارد تومان بوده است
و در مورد اشخاص حقیقی دارای کسب و کار که خدمات ارائه می دهند مثل وکلا، کارشناسان رسمی دادگستری و پزشکان ۱.۵ میلیارد تومان بیشر باشد.

2-تشکل های قانونی مثل (انجمن ها، احزاب، اتحادیه های صنفی)
اشخاص ذیل نیز فارغ از حجم فعالیت جزء مؤدیان گروه اول آیین نامه اجرایی ماده ۹۵ ق م م محسوب می شوند.
1-دارندگان کارت بازرگانی (واردکنندگان و صادرکنندگان)
2-صاحبان کارخانه ها و واحدهای تولیدی و بهره برداران معادن دارای جواز تأسیس و پروانه بهره برداری از وزارتخانه ذیربط
3-صاحبان هتل های سه ستاره و بالاتر
4-صاحبان بیمارستان ها، زایشگاه ها، کلنیک های تخصصی
5-صاحبان مشاغل صرافی
6-فروشگاه های زنجیره ایی دارای مجوز فعالیت از وزارتخانه ذیربط
اهمیت این دفاتر به این دلیل است که در واقع این اسناد یکی از مبناهای سازمان دارایی کل کشور جهت رسیدگی مالیاتی مودیان و تعیین مالیات مجموعه می‌باشد.همچنین توجه داشته باشید که در دفاتر قانونی نوع نگارش اطلاعات مالی نیز حائز اهمیت است
تمامی افراد موظف هستند هر ساله پیش از شروع سال مالی جدید اقدام به دریافت دفاتر پلمپ نمایند.

مدارک مورد نیاز پلمپ دفاتر برای افراد حقوقی (شرکت ها) و اشخاص حقیقی عبارتند از:
1-اصل اظهارنامه پلمپ دفاترمهروامضاء شده دریافتی ازاینترنت
2-تصویر کارت ملی متقاض پلمپ دفاتر
3-تصویرپروانه کسب و یا مجوز فعالیت کسبی دراشخاص حقیقی یا روزنامه تاسیس و آخرین تغییرات شرکت در اشخاص حقوقی
پس از انجام تمامی این مراحل یکی دیگر از مواردی که می بایست شرکت ها به آن توجه داشته باشند الزام نگهداری دفاتر پلمپ تجاری می باشد، هر شرکتی موظف است، این دفاتر را تا ده سال در محل شرکت و جزء اسناد شرکت نگهداری نماید.
در رابطه با شرکت هایی که بنا به هر دلیلی منحل می شوند، نیز دفاتر مربوط می بایست با نظر مدیر ثبت‌ اسناد در محل معینی از تاریخ ختم تصفیه تا ده سال محفوظ بماند.

روش اخذ استاندارد و ایزو به ساده ترین و ارزانترین راهکار
اخذ استاندارد و ایزو یکی از دقدقه های مدیران شرکت های ایرانی است. از یک سو بروکراسی های حاکم بر آن و از سوی دیگر عدم آشنایی کامل مدیران شرکت ها با این موضوع گاهی فرآیند اخذ آنرا تا 5 سال به تعویق می اندازد. از اینرو بر آن شدیم تا در یک مقاله به معرفی نحوه اخذ استاندارد و ایزو به زبان ساده بپردازیم.

استاندارد و ایزو چیست ؟
سازمان بین المللی استاندارد جهانی که به اختصار ISO شناخته می شود .

سازمان جهانی ایزو در سطح وسیع به وضع استاندارد های مختلف برای هماهنگ کردن استاندارد های متفاوت جهانی می پردازد تا مبادلات در صنایع مختلف را هماهنگ سازد.

سازمان استاندارد جهانی کجاست؟
مرکز ایزو در شهر ژنو سوییس است، این سامان از سال 1947 میلادی آغاز به کار کرده است و امروزه استاندارد های این سازمان به قوانین تبدیکل می شود با اینکه این سازمان نهادی غیر دولتی است اما قدرتمند تر از سایر سازمان های مشابه دولتی است.

چرا اقدام به اخذ ایزو می کنیم ؟
استاندارد و ایزو مختص به کالا و خدمات است و تعیین می کند که خدمات در چارچوب معینی تولید و عرضه شود .

در تمامی کشور ها علاوه بر استاندارد جهانی استاندارد ملی هم اخذ می شود.

بهترین آن ها
ایزو 20000 ، ایزو 9001 ، ایزو 14001 ، ایزو 1004 ، ایزو 22000، ایزو 5001 ،

ایزو 18001 OHSAS ، HACCP ، IFS و …

ISO 9001 :
استاندارد تضمین کیفیت برای سازمان های تولید و طراح

ISO 14001:
از آسیب به محیط زیست جلوگیری می کند زیرا شرکت ها و سازمان نسبت به محیط پیرامون نظیر هوا ، آب ، خاک ، منابع طبیعی ، گیاهان و جانوران مسئول هستند و آسیب های ناشی را حذف و یا به حداقل می رساند .

20000 ISO:
استاندارد مدیریت کیفیت در خدمات فن آوری اطلاعات IT

5001 ISO:
استاندارد سیستم مدیریت انرژی که به سازمان ها کمک می کند در ارزیبابی و اولویت بندی فناوری های جدید و استفاده بهتر در مصرف انرژی ، ارائه معیار ، هدایت دارایی ها ، ارتقا بهترین روش ها و … می باشد.

معرفی انواع آن
دو نوع استاندارد وجود دارد

نوع اول ، بعضی از تولید کنندگان ملزم به رعایت استاندارد های اجباری هستند و باید تمامی محصولات را طبق استاندارد ها تولید کنند .

نوع دوم برخی از محصولات هستند که الزامی در رابطه با استاندارد ها ندارد به همین دلیل تولید کنندگان با کسب اجازه از موسس اصلی می توانند اقدام به اخذ علامت استاندارد تشویقی بکنند.

استاندارد و ایزو در دامنه تحت پوشش:
ایزو بر اساس دامنه سطح پوشش به چهار نوع تقسیم می شود.

استاندارد ملی
استاندارد منطقه ای
استاندارد های شرکتی
استاندارد های بین المللی

مزایا
از مزایا این استاندارد ها این است که به مصرف کنندگان این اطمینان را می دهد که محصولی با کیفیت و امن خریداری کرده اند.

از دیگر مزایا کاسته شدن هزینه ها ، بهبود کیفیت ، رضایت مشتری ، افزایش بهره وری ، افزایش فروش و کاهش اثر منفی بر محیط زیست می شود.

مراحل اخذ آن
پیاده سازی و اجرای الزامات
انتخاب شرکت صدور گواهینامه
درخواست فرم صدور گواهینامه و عقد قرارداد
انجام ممیزی
تهیه و گزارش توسط ممیز به دفتر شرکت

در ایران هفت منطقه آزاد وجود دارد : قشم ، کیش ، ارس ، ماکو ، اروند رود ، چابهار، انزلی ، سلفچگان

اهداف تشکیل مناطق آزاد
تسریع درانجام امورزیربنایی، عمران وآبادانی، رشد و توسعه اقتصادی، سرمایه گذاری و افزایش درآمدعمومی، ایجاد اشتغال سالم و مولد، تنظیم بازار کار و کالا، حضور فعال دربازارهای جهانی و منطقه ای، تولید و صادرات کالاهای صنعتی و تبدیلی و ارائه خدمات عمومی.برای ثبت شرکت در مناطق آزاد تجاری، در ارائه نام درخواستی باید بخشی از نام درخواستی، نام آن منطقه آزاد هم باشد.

اﻫﺪاف ﻣﻨﺎﻃﻖ آزاد
اﻳﺠﺎد ﻣﻨﻄﻘﻪ آزاد از ﺟﻤﻠﻪ اﺑﺰار ﺗﻮﺳﻌﻪ اﻗﺘﺼﺎدي اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣـﻲ تونه باعث ﺟﻠـﺐ ﺳـﺮﻣﺎﻳﻪ، اﻧﺘﻘـﺎل ﺗﻜﻨﻮﻟﻮژی، آﻣﻮزش ﻧﻴﺮوي اﻧﺴـﺎﻧﻲ، ﺗﺤﺼـﻴﻞ ﻣـﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﻠﻤـﻲ، وﺻـﻞ ﺑـﻪ ﺑـﺎزار ﺟﻬـﺎﻧﻲ و در ﻧﻬﺎﻳـﺖ درﻳﭽﻪ اي ﺑﻪ ﺳﻮي ﺗﻮﺳﻌﻪ اﻗﺘﺼﺎدي بشه.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دلیل اﺳﺖ ﻛﻪ ﻃﻲ ﺳﺎﻟﻬﺎي ﺑﻌﺪ از 1960 ﻣـﻴﻼدي ﺑﺴﻴﺎري از ﻛﺸﻮرﻫﺎي در ﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺎ ﺑﻜﺎرﮔﻴﺮي اﻳﻦ اﺑﺰار در ﻛﻨﺎر ﺳﺎﻳﺮ اﺑﺰارﻫﺎي ﺗﻮﺳـﻌﻪ، ﺳـﻌﻲ در رﻫﺎﻳﻲ از «ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﻴﺎﻓﺘﮕﻲ» ﺧﻮد داﺷﺘﻪ اﻧﺪ. از دید ﻧﻈﺮي و ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ، ﻓﻠﺴـﻔﻪ اﺻـﻠﻲ روي آوري ﻛﺸﻮرﻫﺎي در ﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﻪ اﻳﺠﺎد ﻣﻨﺎﻃﻖ آزاد، دﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑـﻪ ﺗﻮﺳـﻌﻪ اﻗﺘﺼـﺎدي از ﻃﺮﻳـﻖ اﺳـﺘﺮاﺗﮋي ﺑﺮون ﻧﮕﺮ اﺳﺖ.

ﻛﺸﻮرﻫﺎي در ﺣـﺎل ﺗﻮﺳـﻌﻪ ﺑـﺮاي دﺳـﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑـﻪ ﺗﻮﺳـﻌﻪ اﻗﺘﺼـﺎدي ، ﺑـﺎ ﻛﻤﺒـﻮد ﻫـﺎ و ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي ﻣﻮاﺟﻪ اﻧﺪ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل از ﺑﺮﺗﺮﻳﻬﺎ و اﻣﻜﺎﻧﺎﺗﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻮردارﻧـﺪ. ﻣﻨﻄﻘـﻪ آزاد اﺑﺰاري اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺴﺒﻲ می تونه ﻛﻤﺒﻮدﻫﺎ را ﺟﺒﺮان و اﻣﻜﺎﻧﺎت و ﺑﺮﺗﺮي ﻫﺎي ﺑﺎﻟﻘﻮه را در ﺳـﻄﺢ ﻣﻠﻲ ﺑﻪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺗﺒﺪﻳﻞ کنه و ﭘﻠﻲ ﺑﻴﻦ اﻗﺘﺼﺎد داﺧﻠﻲ و اﻗﺘﺼﺎد ﺧﺎرﺟﻲ بشه.

از اﻳﻦ رو اﻫـﺪاف اﺻﻠﻲ ﻣﻨﺎﻃﻖ آزاد ﺑﻪ ﺷﺮح زﻳﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻼﺻﻪ اﺳﺖ
ﺑﻬﺮه ﮔﻴﺮي از ﻣﺰاﻳﺎ، ﭘﺘﺎﻧﺴﻴ ﻞﻫﺎ، و ﺑﻄﻮر ﻛﻠﻲ ﺑﺮﺗﺮيﻫﺎي ﻧﺴﺒﻲ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ
– ﺑﺮﻗﺮاري ارﺗﺒﺎط ﻣﻨﻈﻢ ﺑﻴﻦ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ و اﻗﺘﺼﺎد ﺟﻬﺎﻧﻲ

– وﺻﻞ ﺗﺪرﻳﺠﻲ اﻗﺘﺼﺎدﻣﻠﻲ ﺑﻪ اﻗﺘﺼﺎد ﺟﻬﺎﻧﻲ
ﻛﺸﻮرﻫﺎي در ﺣﺎل ﺗﻮﺳـﻌﻪ در راه ﻧﻴـﻞ ﺑـﻪ ﺗﻮﺳـﻌﻪ اﻗﺘﺼـﺎدي در ﭼـﺎرﭼﻮب ﻫـﺪف ﻫـﺎ ي ﻛﻠـﻲ ﻓـﻮق، ﻫﺪف ﻫﺎي ﺗﻔﺼﻴﻠﻲ ﺗﺮي را ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي ﻣﻨﺎﻃﻖ آزاد دﻧﺒﺎل ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و اﻣﻴﺪ دارﻧﺪ ﺑﺎ اﻋﻤﺎل ﻣﻄﻠﻮب آﻧﻬﺎ در ﻣﻨﻄﻘﻪ آزاد ﺑﻪ ﺑﺮآورد ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺎي دروﻧﻲ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ دﺳﺖ ﻳﺎﺑﻨﺪ.

اﻫﻢ اﻫﺪاف ﺗﻔﺼﻴﻠﻲ مناطق آزاد
– ﺟﺬب ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺧﺎرﺟﻲ، ﺑﻮﻳﮋه در ﺑﺨﺶﻫﺎي ﻣﻮﻟﺪ.
– ﺗﺄﻣﻴﻦ ارز ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮاي رﻓﻊ ﻧﻴﺎزﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ.
– ﺟﺬب و اﻧﺘﻘﺎل ﺗﻜﻨﻮﻟﻮژي ﺑﻪ درون اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ.
– اﻳﺠﺎد ﻓﺮﺻﺖﻫﺎي اﺷﺘﻐﺎل ﺟﺪﻳﺪ در ﻣﻨﻄﻘﻪ آزاد و درون اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ.
– اﻓﺮاﻳﺶ ﻛﺎراﻳﻲ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ
– اﻓﺮاﻳﺶ و ﺗﻨﻮع ﺑﺨﺸﻲ ﺻﺎدرات و ﮔﺴﺘﺮش ﺗﺠﺎرت ﺧﺎرﺟﻲ.
– ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ورود ﻛﺎﻻﻫﺎي ﺳﺮﻣﺎﻳﻪاي و واﺳﻄﻪاي ﺑﻪ درون اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮ.
– ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻧﻴﺮوي اﻧﺴﺎﻧﻲ و ﻛﺴﺐ آﻣﻮزشﻫﺎي ﻓﻨﻲ و اﻓﺰاﻳﺶ درﺟﻪ ﻣﻬﺎرت ﻧﻴﺮوي ﻛﺎر.
– اﻓﺰاﻳﺶ درآﻣﺪ ﻧﺎﺷﻲ از ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎي ﺧﺪﻣﺎﺗﻲ (ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ، اﻧﺒـﺎرداري، ﺑـﺎرﮔﻴﺮي و ﺗﺨﻠﻴـﻪ، ﺑﻴﻤـﻪ ﮔﺮي و ﺟﻬﺎﻧﮕﺮدي)
– آﺷﻨﺎﻳﻲ ﻋﻴﻨﻲ و ﻋﻤﻠﻲ ﺑﺎ ﺗﺠﺎرت ﺟﻬﺎﻧﻲ.
– اﺳﺘﻔﺎده از ﺑﺮﺗﺮﻳﻬﺎي ﻧﺴﺒﻲ (ﻧﻴﺮوي ﻛﺎر ارزان، دﺧﺎﻳﺮ ﻣﻌـﺎدﻧﻲ، ﻛﺎﻻﻫـﺎ ي ﻛﺸـﺎورزي و ﺳـﺎﻳﺮ ﻣـﻮاد اوﻟﻴﻪ) اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﻲ.
– ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪاي و ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺨﺸﻬﺎي ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻪ ﻗﻄﺐﻫﺎي ﺗﻮﺳﻌﻪ.
از دﻳﮕﺮ اﻫﺪاف اﺳﺎﺳﻲ ﺗﺄﺳﻴﺲ ﻣﻨﺎﻃﻖ آزاد، رﺳﻴﺪن ﺑﻪ آرﻣﺎن دﻳﺮﻳﻨﻪ ﺧﺮوج از اﻗﺘﺼﺎد ﺗﻚ ﻣﺤﺼﻮﻟﻲ و دﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ اﻗﺘﺼﺎد ﺑﺪون ﻧﻔﺖ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.

ﻣﻨﺎﻃﻖ آزاد ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻜﻮﻫﺎي ﭘﺮﺗﺎﺑﻲ ﻣﻲﺷـﺪﻧﺪ (و ﺑﺎﺷـﻨﺪ) ﻛـﻪ ﺳﻬﻢ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﻏﻴﺮ ﻧﻔﺘﻲ را در ﻛﻞ ﺻﺎدرات ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﺰاﻳﻨـﺪه اي اﻓـﺰاﻳﺶ دﻫﻨـﺪ.

ﭘـﺲ از ﺗﺼـﻮﻳﺐ ﻗﺎﻧﻮن ﺗﺸﻜﻴﻞ اﻳﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ، ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﻗﺪﻣﻬﺎي ﻣﻮﺛﺮي ﻛﻪ در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ ﺑﺮداﺷـﺘﻪ ﺷـﺪه، رﺷـﺪ واﻗﻌـﻲ و ﻛﺎرﻛﺮد ﻣﻨﺎﺳﺐ آﻧﻬﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ زﻳﺎدي ﺑﺎ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨ ﻲﻫﺎي اوﻟﻴﻪ دارﻧﺪ.

هدف از ايجاد و توسعه مناطق آزاد؛ افزايش و توسعه صادرات، ايجاد اشتغال، جذب سرمايه گذاري داخلي و خارجي و انتقال تکنولوژي، افزايش درآمدهاي عمومي، افزايش توريسم، ارتقاي جايگاه اقتصادي کشور و بهره مندي از اقتصاد رقابتي است.

مراجع ثبت شرکت در مناطق آزاد تجاری
ثبت شرکت در مناطق آزاد تجاری بر عهده اداره مستقل ثبت شرکتهای مناطق آزاد می باشد.
صلاحیت و چگونگی تصدی سازمان مناطق آزاد جهت ثبت شرکتها به موجب ماده ۲۲ قانون اصلاح قانون چگونگی داره منطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران بیان گردیده است :

ثبت شرکتها و مالکیت های صنعتی و معنوی، در هر منطقه با رعایت اصل هشتاد و یکم (۸۱) قانون اساسی طبق ضوابط مصوب هیأت وزیران انجام می شود.

تبصره: ثبت شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی در هر منطقه توسط سازمان آن منطقه انجام می شه.

همچنین طبق ماده ۲ و ۶ ضوابط شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی در مناطق آزاد تجاری صنعتی موضوع تصویب نامه مورخ ۳۰/۲/۱۳۷۴: سازمان هر منطقه به منظور انجام امور ثبتی شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی در آن منطقه، واحدی را به نام واحد ثبت شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی تأسیس نماید.

تمامی اشخاص حقوقی که در منطقه فعالیت اقتصادی دارند، موظف اند ظرف سه ماه از تاریخ اعلام واحد ثبتی وضعیت خود را با مفاد این تصویب نامه و دستورالعمل های اجرایی آن تطبیق دهند.
در غیر این صورت مرجع صالح به تقاضای سازمان از ادامه فعالیت اشخاص مذکور جلوگیری خواهد کرد. دستورالعمل اجرایی این ماده توسط سازمان هر منطقه تهیه و به اجرا گذاشته می شه.

سازمان ثبت اسناد و املاک کشور کلیه سوابق و مدارک مربوط به اشخاص حقوقی که قبل از ایجاد واحد ثبتی منطقه در سایر نقاط کشور به ثبت رسیده و به موجب اساسنامه مربوط، مرکز اصلی (اقامتگاه) آنها منطقه است و از سازمان مجوز فعالیت دریافت کرده اند بنابه تقاضای واحد ثبتی برای آن واحد ارسال می کنه.

همچنین سازمان ثبت اسناد و املاک کشور به منظور پیشگیری از تعیین نام های مشابه برای شرکت های در حال ثبت با واحدهای ثبتی مناطق همکاری خواهد نمود.

طبق ماده ۵ ضوابط شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی در مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران، انواع شرکت ها و مؤسسات غیرتجاری مذکور در قانون تجارت و سایر قوانین ایران می تونن در واحد ثبتی منطقه به ثبت برسن مشروط بر آن که موضوع فعالیت آنها قانونی باشه. در هر حال تأسیس و فعالیت شرکت ها، تحت قوانین موضوعه امکانپذیر است.

طبق ماده ۱۲ قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مقرر شده برای ساماندهی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی و ایفاء نقش مؤثر آنها در تحقق اهداف سند چشم انداز بیست ساله نظام، اعمال مدیریت یکپارچه و ایجاد رشد اقتصادی مناسب در این مناطق، مناطق آزاد و ویژه اقتصادی به نمایندگی از طرف دولت، بالاترین مقام منطقه محسوب می شن و کلیه وظایف، اختیارات و مسئولیت های دستگاه های اجرایی دولتی مستقر در این مناطق به استثناء نهادهای دفاعی و امنیتی به عهده اونهاست.

سازمان های مناطق آزاد منحصراً براساس قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری صنعتی و اصلاحات بعدی آن و قانون کار اداره می شن.

تفاوت های منطقه آزاد تجاری و منطقه ویژه اقتصادی
خرده فروشی کالا در مناطق ویژه اقتصادی فقط برای اتباع خارجی امکان پذیر است ، ولی در مناطق آزاد تجاری ، خرده فروشی هم برای اتباع خارجی و هم اتباع داخلی امکان پذیر است.

در رابطه با اشتغال و همچنین بیمه های اجتماعی برای فعالیت افراد خارجی در مناطق آزاد ، تسهیلات خاصی در نظر گرفته شده ، اما در مناطق ویژه اقتصادی قوانین گفته شده به صورت ثابت ، از قانون کار اتباع خارجی در داخل کشور تبعیت می کنه.

در ایران معافیت مالیاتی کامل به مدت 15 سال در مناطق آزاد وجود دارد، اما در مناطق ویژه اقتصادی صرفاً تخفیف مالیاتی طبق مقررات داخل کشور ارائه می شه ، یعنی مناطق ویژه برخلاف مناطق آزاد از معافیت کامل برخوردار نیستن.

در مناطق آزاد تجاری برای عوارض گمرکی و صادرات و همچنین واردات کالا نیز بخشودگی کامل سهم دولت در نظر گرفته شده ، اما این موضوع درباره مناطق ویژه صد در صد نیست و بسته به موضوع فعالیت تخصصی منطقه ، تغییر می کنه.

اعطای ویزا در مناطق آزاد به علت ویژگی جغرافیایی خاص مرزی بودن، در ورودی مرزها صورت می‌گیره ولی صدور روادید برای مناطق ویژه تابع مقررات کشور است.

به طور کلی ، مشوق های سرمایه گذاری در مناطق آزاد گسترده تر و بیشتر از سرمایه گذاری در مناطق ویژه اقتصادی است.